Bel het politiebureau op voor een afspraak. Als je bijvoorbeeld een vrouwelijke rechercheur wilt spreken, kun je dat aangeven. Het is fijn om iemand mee te nemen om je te steunen.

Als je aangifte doet, vertel je je verhaal en beantwoord je vragen. Je hoeft alleen de vragen te beantwoorden die te maken hebben met het misdrijf. Als je bewijsmateriaal kunt verzamelen, zoals foto’s of bebloede of gescheurde kleding, kan dat heel handig zijn voor de politie. De politie maakt een verslag van je verhaal. Dit moet je goed doorlezen voor je het ondertekent, want met de handtekening die je onder het verslag zet laat je zien dat je het ermee eens bent.

Als je niets meer van je aangifte hoort, dan kun je de politie bellen om te horen hoe het onderzoek verloopt. Aangifte doen maakt je vaak sterker. Maar je moet je vooraf wel realiseren dat het heel lang duurt en je niet weet wat de uitkomst is.

Van seksueel misbruik kun je jaren later nog aangifte doen. Voor de meeste vormen van seksueel misbruik kan dat nog 12 jaar. Bij verkrachting of seks met een kind beneden de 12 jaar is deze termijn 20 jaar. Als het seksueel misbruik heeft plaatsgevonden voordat je 18 jaar was, begint de termijn pas te tellen vanaf het moment dat je 18 bent geworden. In dat geval kun je tot maximaal je 38e jaar aangifte doen.

Soms kan een andere (kortere) termijn van toepassing zijn, bijvoorbeeld omdat de verdachte zelf nog minderjarig was toen hij het feit pleegde. Als je wilt weten of jij nog aangifte kunt doen, dan kun je dit navragen bij de politie. Voor het politieonderzoek is het belangrijk dat je snel aangifte doet. Zeker als het feit nog maar kort geleden gebeurd is. Eventuele sporen zijn dan nog aanwezig.

Foto: Jos van Zetten